اخبار

برج طغرل ری

در حوالی آرامگاه ابن بابویه در شهرری برجی آجری نمایان است که در دل خود گوشه‌ای از تاریخ ایران زمین را جای داده است. این برج در عهد سلجوقی و احتمالا در زمان انتقال پایتخت از نیشابور به ری به دستور طغرل بیک؛ مؤسس سلسله سلجوقیان ساخته شده است و به همین دلیل به این نام شناخته می‌شود. پیرامون برج طغرل نظرات و مباحث متعددی بیان شده است. برخی این محل را برج خلیفه یزید نامیدند. عده‌ای آن را آرامگاه طغرل بیک سلجوقی می‌دانند و در مجمل‌التواریخ آمده است که سلطان طغرل‌ بیک در شهرری به وفات رسید و تربتش آنجا برجا است. بر اساس نوشته قزوینی‌ رازی، طغرل‌ در ری‌ درگذشت‌ و در گورخانه‌ای‌ پر زینت مدفون‌ شد و در برخی‌ متون‌ از دفن‌ افراد دیگر آل‌ سلجوق، همچون‌ آلب‌ ارسلان و طغرل‌ سوم نیز در آرامگاه‌ طغرل‌ اول‌ یاد شده‌ است؛ از این‌رو می‌توان‌ از آن‌ به‌ عنوان‌ آرامگاه‌ خانوادگی‌ سلجوقیان‌ یاد کرد.


حرم شاه عبدالعظیم

حرم شاه‌عبدالعظیم (یا عامیانه آن، شابدلعظیم) محل دفن عبدالعظیم حسنی است که در شهر ری (در جنوب تهران) قرار دارد. این آرامگاه مربوط به دوره ایلخانی - دوره صفوی - دوره قاجار است. این اثر در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۳۴ با شمارهٔ ثبت ۴۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. عبدالعظیم حسنی در سال ۱۷۳ قمری (۷۸۹ م)، در زمان موسی کاظم در شهر مدینه زاده شد. پدرش عبدالله و مادرش فاطمه نام داشتند. همسر وی خدیجه دختر قاسم بن حسن بن زید بن حسن مجتبی بود. عبدالعظیم پس از ورود به شهر ری در سرداب خانه یکی از شیعیان آن شهر به زندگی پنهانی روی می‌آورد و پس از مدتی بیمار می‌شود و در سال ۲۵۲ قمری (۸۶۶ م) در زمان علی النقی از دنیا می‌رود.

خبر
مقاله

برج طغرل ری

در حوالی آرامگاه ابن بابویه در شهرری برجی آجری نمایان است که در دل خود گوشه‌ای از تاریخ ایران زمین را جای داده است. این برج در عهد سلجوقی و احتمالا در زمان انتقال پایتخت از نیشابور به ری به دستور طغرل بیک؛ مؤسس سلسله سلجوقیان ساخته شده است و به همین دلیل به این نام شناخته می‌شود. پیرامون برج طغرل نظرات و مباحث متعددی بیان شده است. برخی این محل را برج خلیفه یزید نامیدند. عده‌ای آن را آرامگاه طغرل بیک سلجوقی می‌دانند و در مجمل‌التواریخ آمده است که سلطان طغرل‌ بیک در شهرری به وفات رسید و تربتش آنجا برجا است. بر اساس نوشته قزوینی‌ رازی، طغرل‌ در ری‌ درگذشت‌ و در گورخانه‌ای‌ پر زینت مدفون‌ شد و در برخی‌ متون‌ از دفن‌ افراد دیگر آل‌ سلجوق، همچون‌ آلب‌ ارسلان و طغرل‌ سوم نیز در آرامگاه‌ طغرل‌ اول‌ یاد شده‌ است؛ از این‌رو می‌توان‌ از آن‌ به‌ عنوان‌ آرامگاه‌ خانوادگی‌ سلجوقیان‌ یاد کرد.


حرم شاه عبدالعظیم

حرم شاه‌عبدالعظیم (یا عامیانه آن، شابدلعظیم) محل دفن عبدالعظیم حسنی است که در شهر ری (در جنوب تهران) قرار دارد. این آرامگاه مربوط به دوره ایلخانی - دوره صفوی - دوره قاجار است. این اثر در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۳۴ با شمارهٔ ثبت ۴۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. عبدالعظیم حسنی در سال ۱۷۳ قمری (۷۸۹ م)، در زمان موسی کاظم در شهر مدینه زاده شد. پدرش عبدالله و مادرش فاطمه نام داشتند. همسر وی خدیجه دختر قاسم بن حسن بن زید بن حسن مجتبی بود. عبدالعظیم پس از ورود به شهر ری در سرداب خانه یکی از شیعیان آن شهر به زندگی پنهانی روی می‌آورد و پس از مدتی بیمار می‌شود و در سال ۲۵۲ قمری (۸۶۶ م) در زمان علی النقی از دنیا می‌رود.

ویدئو
پادکست
صوت
همه

برج طغرل ری

در حوالی آرامگاه ابن بابویه در شهرری برجی آجری نمایان است که در دل خود گوشه‌ای از تاریخ ایران زمین را جای داده است. این برج در عهد سلجوقی و احتمالا در زمان انتقال پایتخت از نیشابور به ری به دستور طغرل بیک؛ مؤسس سلسله سلجوقیان ساخته شده است و به همین دلیل به این نام شناخته می‌شود. پیرامون برج طغرل نظرات و مباحث متعددی بیان شده است. برخی این محل را برج خلیفه یزید نامیدند. عده‌ای آن را آرامگاه طغرل بیک سلجوقی می‌دانند و در مجمل‌التواریخ آمده است که سلطان طغرل‌ بیک در شهرری به وفات رسید و تربتش آنجا برجا است. بر اساس نوشته قزوینی‌ رازی، طغرل‌ در ری‌ درگذشت‌ و در گورخانه‌ای‌ پر زینت مدفون‌ شد و در برخی‌ متون‌ از دفن‌ افراد دیگر آل‌ سلجوق، همچون‌ آلب‌ ارسلان و طغرل‌ سوم نیز در آرامگاه‌ طغرل‌ اول‌ یاد شده‌ است؛ از این‌رو می‌توان‌ از آن‌ به‌ عنوان‌ آرامگاه‌ خانوادگی‌ سلجوقیان‌ یاد کرد.


حرم شاه عبدالعظیم

حرم شاه‌عبدالعظیم (یا عامیانه آن، شابدلعظیم) محل دفن عبدالعظیم حسنی است که در شهر ری (در جنوب تهران) قرار دارد. این آرامگاه مربوط به دوره ایلخانی - دوره صفوی - دوره قاجار است. این اثر در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۳۴ با شمارهٔ ثبت ۴۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. عبدالعظیم حسنی در سال ۱۷۳ قمری (۷۸۹ م)، در زمان موسی کاظم در شهر مدینه زاده شد. پدرش عبدالله و مادرش فاطمه نام داشتند. همسر وی خدیجه دختر قاسم بن حسن بن زید بن حسن مجتبی بود. عبدالعظیم پس از ورود به شهر ری در سرداب خانه یکی از شیعیان آن شهر به زندگی پنهانی روی می‌آورد و پس از مدتی بیمار می‌شود و در سال ۲۵۲ قمری (۸۶۶ م) در زمان علی النقی از دنیا می‌رود.